Slapen, werken, reizen, eten, slapen etc etc dat is het ritme gedurende 4 dagen per week. Een week zou een langer weekend moeten hebben xf3f ik zou minder moeten werken. Het eerste voorstel is niet haalbaar, een weekend telt al eeuwen 2 dagen, de tweede heb ik zelf in de hand. Ik kom namelijk tijd te kort. Tijd die ik wil besteden aan hobby's en andere nuttige dingen die niets met commercialiteit te maken hebben. Ik wil schrijven, wandelen met een hond. Dat laatste komt er ook al niet van omdat ik geen hond heb. Die heb ik weer niet omdat ik te veel werk … ik blijf in hetzelfde rondje draaien. Nu vergt mijn schrijfhobby de laaatste weken veel tijd. Zoals je eerder hebt kunnen lezen ben ik schrijfster geworden bij www.bangersisters.nl en kan daar mijn ei helemaal kwijt. Doordat ik me als aan dit online magazine heb verbonden moet ik me ook actief met de website bezig houden, dus lezen wat er door de andere auteurs wordt gepubliceerd en meevergaderen op het forum. Dat is ook de reden dat mijn weblog er een beetje verwaarloosd uitziet. Ga ik ook weer oppakken, beloofd is beloofd.

Als er xe9xe9n vrucht is die weerstand oproept en tegelijkertijd een groep liefhebbers aantrekt dan is het wel de door mij zo geliefde durian. Koningin van de vruchten wordt ze genoemd en dat is wat mij betreft helemaal terecht. Het is een vrucht die je hoe dan ook aantrekt, alleen de lucht alleen al. Die doet sommige mensen namelijk alleen al kokhalzen maar ik vind 'm verrukkelijk! Ik herinner me mijn eerste hap verse durian als de dag van gisteren. Het was in Singapore, op de famous foodmarket. Zie http://www.ad.nl/ad/nl/1007/Reiswereld/article/detail/515210/2010/09/27/Smullen-in-Singapore.dhtml Na jaren diepvriesdurian te hebben gegeten kwam er voor het eerst een vers exemplaar op mijn pad. Goddelijk! Een orgasme is er niets bij. Eerst zag ik haar hangen, de Koningin. Vervolgens kozen we haar uit en werd het vruchtvlees met een kapmes tevoorschijn gehaald en aan ons getoond. En toen … smullen! Als een roofdier die een prooi heeft gevangen en haar vervolgens gaat verorberen. Het vruchtvlees is nootachtig, zacht van smaak en is zo bijzonder. Je houdt ervan of je haat het, het een beetje waarderen is niet mogelijk.

Vandaag staat in het teken van het snert koken. Snert koken is een ritueel, daar trek "je de tijd voor uit. Meteen na het opstaan en het eten van een snee brood begint de uitgebreide voorbereiding. Eigenlijk moet ik al een stap terug in de tijd gaan. Bij de planning van de wekelijkse boodschappen is het "snertkookplan" al een belangrijk onderdeel. Omdat ik het zo weinig kook surf ik voor de tijd het internet nog even over om alle ingredixebnten op een rijtje te krijgen. Dan op naar de biologische slager voor een verantwoord stuk vlees en dito worst. Verder is het maar te hopen dan AH de knolselderij en spliterwten deze winter in huis heeft. De goden zijn ons goed gezind. Bij AH slaan we (twijfelend) twee zakken erwten in. Zal xe9xe9n wel voldoende zijn? Maar als het moment daar is dat de erwten in de bouillon verdronken moeten worden blijkt dat twee zakken waarschijnlijk een erg dikke soep teweeg zal brengen. Zoals aangegeven begint de voorbereiding meteen na het ontbijt. De knolselderij, winterwortel, prei en selderie komen tevoorschijn. De eerste twee genoemde groenten worden in kleine blokjes gesneden, de prei in ringetjes en tenslotte de selderie in kleine stukjes. Al met al een heel werkje. Als de hamschijf uren in de slowcooker heeft geprutteld en de bouillon een feit is gaan de kleine stukjes knolselderij, wortel en prei erbij. Langzaamaan (het zit in een slowcooker) wordt de boel aan de kook gebracht en als na enige uren de boel gaar is en de staafmixer het tot een homogeen geheel heeft gepureerd kan de biologische runderrookworst en selderie erbij. Nog even doorpruttelen en smullen maar!!!!

ontdekken of twitter interessant is

Mijn trouwe lezers genieten (dat hoop ik althans) al jaren van mijn schrijverijen. Sinds kort is mijn publiek uitgebreid naar een breed beleezen website. Ik heb me aangemeld om (in eerste instantie) xe9xe9n keer per maand voor de website van Banger Sisters (wie kent ze niet) te schrijven. De site wordt met verhalen gevuld door vrouwen die uit hetzelfde hout zijn gesneden, de verhalen zijn divers maar reuze interessant. Ik heb dit weekend mijn eerste werk afgeleverd en wacht met spanning op publicatie! De link is: www.bangersisters.nl

Kennelijk ben ik niet de enige in NL die niet verplicht wil zijn om halal-voedsel tot me te nemen. Een bekend ochtendblad (die van de goede horoscopen!) heeft de mening van NL gepeild en ruim 80% van de medelanders wil zelf bepalen of ze halal eten of niet. Daarbij maakte iemand de vergelijking halal-slachten versus kistkalveren en batterij-kippen. Vond ik een nadenker, ik keur beide methodes af en kies daarom altijd biologisch of scharrelvlees. Als we al vlees eten, want maximaaal 3 x per week nemen we een stukje vlees, de rest van de week is het vis of vegetarisch. Om dan nog een stapje verder te gaan: om de overbevissing een halt toe te roepen is het eigenlijk alleen nog maar verantwoord om vissoorten te consumeren die nog in voldoende mate aanwezig zijn. Op deze site http://www.oneworld.nl/index.php?articleId=12468&page=2 kun je er e.e.a. over lezen. Je wilt toch niet op je geweten hebben dat jij de laatste tonijn verorberd …..

Deze week ontdekt (met dank aan een actualiteitenprogramma op TV) dat we zonder dat we het weten halal-proof kaas eten. Je moet moeite doen om er aan te ontkomen want (bijna) alle kaasproducenten produceren het op deze manier vanwege de export. En waar staan wij dan als nederlandse kaaskoppen? Het item werd vergezeld van misselijkmakende beelden van koeien die de strot door gesneden werden … de manier van allah, van halal. Je zou vlees bijna laten staan. Maar goed daarin heb je nog een keuze, wel of niet halal, maar bij kaas wordt je bijna verplicht en ik bepaal zelf wel of ik halal vreet of niet! Ik zeg boycotten die producenten en op naar de lokale kaasboer!

Maandag een week geleden, bij het ontbijt sla ik de krant van wakker NL open en lees linksboven de horoscopen. Dat wil zeggen: ik zoom meteen in op de boodschap voor sterrenbeeld weegschaal. Ik lees o.a. dat ik die dag beter maar met het openbaar vervoer naar mijn werk kan gaan! Oei, dat beloofd weinig goeds. Kijkend naar buiten begrijp ik de boodschap, er ligt sneeuw, het sneeuwt en er is ijzel op komst! Gelukkig ben ik niet in het bezit van een auto en aangezien het op mijn stalen ros iets te ver is naar het uiteinde van A'dam xe9n deze dag bovendien te koud en glad is volg ik het advies op! Ik glibber naar de bushalte. Daar aangekomen hebben velen met mij de horoscoop xf3xf3k gelezen, er staan minstens 20 mensen in de kou, kleumend op de bus te wachten. Eindelijk arriveert deze. Ik dacht "dat word staan" maar het geluk is met mij, ik kan de laatste zitplaats van de bus bemachtigen. Welliswaar op de achterste rij maar toch, ik zit! Dat euforistische gevoel bleef niet lang hangen. Bij de eerste bocht verloor de bus enigzins grip op de (gladde) weg. Gevolg: de bus die erachter reed knalde er in volle vaart op! Ik was dus de pechvogel van de dag, daar zittend op de achterste rij met de glasscherven in mijn haar! Want de achterruit barstte eruit, mijn rug was gevoelig van de knal van de achterop liggende bus en mxe9t open achterkant tuften we naar Amsterdam. Een bijzondere dag met dank aan de horoscoop!

Ja lieve lezers, even voor de minder oplettende medeburger: het is nog herfst doch vriest het dat het kraakt! Al aan gewend? Ik kreeg vorig weekend, toen we in Zeeland al tot de enkels in de sneeuw liepen, visioenen, ik was de zomer volledig kwijt en het leek zo kort geleden dat de snowboots opgeborgen werden! En nu, begin december, staan we met grote waarschijnlijkheid wxe9xe9r aan de vooravond van een koude winter. Gelukkig heeft fa. Fortis me enkele jaren geleden midddels het kerstpakket voorzien van xe9xe9n kruik, komt nu goed van pas! Ik wens een ieder sterkte met de kou en gladheid en ik laat mijn hakjes voorlopig in de kast staan! Enne … it giet oan!

Ik ben trots op de trots van het Noorden, "mijn" FC Groningen. Seizoen na seizoen toog ik samen met mijn vader des zondags naar, toen nog, het Oosterpark om de verrichtingen van de FC te aanschouwen. De hele zondag stond in het teken van voetbal. En niet alleen het weekend, ook de vele europacup-wedstrijden door de week bekeek ik en evalueerde ze de volgende dag op het werk met de mannen op kantoor. Op een dag bereikte ik het niveau "overdosis" voetbal en besloot vanaf dat moment af te kicken, cold turkey leek me het beste en met succes. "Mijn" FC ben ik echter nooit uit het oog verloren, is in mijn leven gebleven als een eerste liefde. Daarom vanmiddag ook genoten van de terechte winst op 010.