Teddybeer vervangen door I-pad

Teddybeer vervangen door I-pad

In plaats van een teddybeer, een pop of andersoortige knuffel gaat een groot aantal mensen met hun I-pad en mobiele telefoon naar bed. Met de hoogste graad van verbazing nam ik kennis van deze ontwikkeling. Wat beweegt iemand om deze apparatuur in je slaapkamer toe te laten, een prominente plaats op je nachtkast te geven om kennelijk bereikbaar te zijn? Ik kan me situaties voor de geest halen waarbij het praktisch is dat een dergelijk apparaat binnen handbereik moet liggen, bijvoorbeeld je bent ziek en wilt weten hoe lang het virus nog bij je blijft?  Welke dokter kan je dit sneller mededelen dan de digitale naast je bed? Het kan ook zijn dan je slecht slaapt want je hebt zorgen, je piekert je rot en je wordt vervolgens midden in de nacht wakker. Wat wil je dan? Juist! Afleiding. Pak je dan heel ouderwets een boek? Welnee, je tast naar de I-pad. Bijkomend voordeel, je leesbril hoeft niet op, je vergroot de letters eenvoudig. Tot nu toe zie ik alleen nog maar voordelen.

Er zijn ook situaties waarin je ‘s nachts wakker wordt en er schiet je net een ongelooflijk scherpe zinsnede of fantastisch idee te binnen. Vroeger kon je dan volstaan met een pen en papier waarop je de aantekening krabbelde. De volgende ochtend, bij het ontwaken, werd je dan blij verrast door zoveel scherpzinnigheid en je dag kon niet meer stuk. Nu pak je wederom je I-pad ter hand en stuurt jezelf een e-mail. Het goedestarteffect behoort daarmee tot het verleden want je leest de e-mail pas als je op je werk je mailbox opent en daar een e-mail van 03.22 uur aantreft waarin je jezelf opdracht geeft om het dossier van klant Fabricius nog eens goed door te nemen, het antwoord op de prangende vraag moet erin te vinden zijn. En inderdaad, als je later die ochtend het dossier fysiek ter hand neemt dan zie je dat de recente salarisstrook in een verkeerd tabblad is opgeborgen. Vanaf dat moment is een succesvolle dag een feit en groei je.

Tot zover alleen maar voordelen maar wat voegt een mobiele telefoon op je nachtkastje toe aan je leven als je een vaste telefoon in de slaapkamer hebt voor het geval er een calamiteit binnen de familie is? Behalve het gebruik als wekker heb ik geen idee, wie het weet mag het zeggen.

Facebook-gekte

Om dezelfde reden dat ik ooit uitgebreid de tijd nam – tien keer op JA drukken om te bevestigen dat ik mijn Hyves- account echt wilden vernietigen – heb ik nu bedankt voor het fenomeen Facebook.

Dat het een fenomeen is geworden valt niet te ontkennen. Miljoenen mensen all over the World hebben zich een profiel aangemeten en zich gestort in de wereld die Facebook heet. Onlangs nog kwam uitgebreid op de televisie dat we als deelnemer geen idee hebben welk een commercieel succes dit voor de uitvinder is. De luchtbel facebook is naar schatting binnenkort 500 miljard dollar waard als het naar de beurs gaat. En wat heb je dan feitelijk? Nou een goed geïntegreerd informatiesysteem waar we doen allemaal onbewust aan meedoen. Want waar tref je de bekende f nu niet aan?

Over deze commerciële methode wil ik het niet hebben, da’s meer voor juristen om dat uit te dokteren, ik ben meer geïnteresseerd in de gedachte van de gebruiker achter het posten van berichten, foto’s en reacties. Inmiddels had ik ook al weer zo’n kleine 100 facebookvrienden verzameld en ontdekte ik de verschillende wijze van posten. Zo zijn er vrienden die het alleen maar over de kinderen kunnen hebben, er wordt dan bijv. gepost: “ze gaan pannenkoeken bakken” of “Jut en Jul zitten in hun pyjama voor de televisie”.  Ik vraag me dan af of ik vriend met de ouder ben of met het kind als ik alleen maar op de hoogte gesteld wordt van de stapjes van een kleuter. Ook roept het bij mij de vraag op of je geen eigen leven hebt en het werkelijk alleen maar over je kind kunt hebben. Waarom denk je de hele wereld blij te maken met de mededeling dat jouw kind zijn luier net is verschoond en erbij meldt dat er gepoept is? Misschien ligt het aan mij.

Het is ook erg populair om te reageren op een bericht van een hogere leidinggevende. Alsof ze op de loer liggen en wachten, de roedelleider heeft nog maar net op verzenden gedrukt en hupsakee de eerste ondergeschikte heeft al razendsnel een indrukwekkende reactie gepost. Ik las zoiets dan pas als er al 21 reacties zijn. Altijd te laat dus en misschien wil ik dat ook wel zijn.

Via facebook kun je de rest van Nederland ook doen geloven dat je een geweldig sociaal leven leidt. Je post berichten over geweldige feesten, stapavonden en grote diners om zo te laten zien dat je een partyanimal of populair bent? Of dat je een superhuwelijk hebt terwijl ik wel beter weet? Mijn partner en ik hadden 1e Kerstdag een uiterst gezellige dag met goede vrienden. We deden spelletjes, we hebben verschrikkelijk gelachen en heerlijk gegeten en hebben het er nog over. Ik hoef dit echt niet te posten op facebook om me te bewijzen tegenover andere mensen. Ik weet zelf hoe leuk het was en dat is belangrijk genoeg. Want wat is de toegevoegde waarde om dit te delen met anderen? Misschien ben ik de enige die dit zich dit afvraagt.

Onder dezelfde noemer schaar ik de mensen die veel reageren op geplaatste berichten van andere vrienden waarbij de reacties doorspekt zijn met de woorden  “skattie” en “lieffie” en “moppie” en aan het eind natuurlijk veel XXX om de goede band te benadrukken. Wat wil je bewijzen? En wat ik helemaal een afwijking vind is het feit dat mensen die door de bank genomen enorm veel met zichzelf bezig zijn via dit fenomeen een beeld willen uitstralen van de oprecht betrokken en uiterst meelevende vriend en medemens. Walgelijk. Toon in je doen en laten eens wat interesse in je medemens, ga vrijwilligerswerk doen en kom dan maar terug met een post!

Tot slot heb je de categorie gebruikers die alleen maar vrienden verzamelen om rond te neuzen. Het ouderwetse gluren in een modern jasje. Ze zijn van ieders wel en wee op de hoogte maar laten slechts zelden een reactie achter en posten zelf ook amper. Zo scherm je je privéleven af al doe je voorkomen dat je meedoet om binnen te komen, om te gluren. Bah!  Ook hier vraag ik me dan oprecht af wat de toegevoegde waarde is. Is dit sensatielust of nieuwsgierigheid? Misschien is dit te kort door de bocht en is deze vriend wel eenzaam en is hij of zij juist dankzij facebook betrokken bij de rest van de wereld.

Dit verhaal teruglezend denk ik dat ik de juiste beslissing heb genomen. Facebook is niets voor mij. Er is echter een grote maar. Onlangs heb ik zelf meegemaakt hoe de publiciteit rondom een, door mij geschreven, verhaal een vlucht kon nemen door gebruik te maken van deze moderne systemen. Dit profijt  is precies de reden dat ik zelf af en toe wat levensbeschouwende teksten de ether in gooi. Juist om te laten merken dat ik er nog ben, dat ik nog mee doe en wat nuttigs te melden heb voor de maatschappij. Wie weet kom ik ooit terug!

 

 

Ik ben weer in de lucht!

Het heeft lang geduurd, de weblog was onder beheer, ik wist bij God niet hoe in te loggen maar ben er weer!

Over het schaarse goed, genaamd tijd

Slapen, werken, reizen, eten, slapen etc etc dat is het ritme gedurende 4 dagen per week. Een week zou een langer weekend moeten hebben xf3f ik zou minder moeten werken. Het eerste voorstel is niet haalbaar, een weekend telt al eeuwen 2 dagen, de tweede heb ik zelf in de hand. Ik kom namelijk tijd te kort. Tijd die ik wil besteden aan hobby's en andere nuttige dingen die niets met commercialiteit te maken hebben. Ik wil schrijven, wandelen met een hond. Dat laatste komt er ook al niet van omdat ik geen hond heb. Die heb ik weer niet omdat ik te veel werk … ik blijf in hetzelfde rondje draaien. Nu vergt mijn schrijfhobby de laaatste weken veel tijd. Zoals je eerder hebt kunnen lezen ben ik schrijfster geworden bij www.bangersisters.nl en kan daar mijn ei helemaal kwijt. Doordat ik me als aan dit online magazine heb verbonden moet ik me ook actief met de website bezig houden, dus lezen wat er door de andere auteurs wordt gepubliceerd en meevergaderen op het forum. Dat is ook de reden dat mijn weblog er een beetje verwaarloosd uitziet. Ga ik ook weer oppakken, beloofd is beloofd.

Durian … you love it or you hate it

Als er xe9xe9n vrucht is die weerstand oproept en tegelijkertijd een groep liefhebbers aantrekt dan is het wel de door mij zo geliefde durian. Koningin van de vruchten wordt ze genoemd en dat is wat mij betreft helemaal terecht. Het is een vrucht die je hoe dan ook aantrekt, alleen de lucht alleen al. Die doet sommige mensen namelijk alleen al kokhalzen maar ik vind 'm verrukkelijk! Ik herinner me mijn eerste hap verse durian als de dag van gisteren. Het was in Singapore, op de famous foodmarket. Zie http://www.ad.nl/ad/nl/1007/Reiswereld/article/detail/515210/2010/09/27/Smullen-in-Singapore.dhtml Na jaren diepvriesdurian te hebben gegeten kwam er voor het eerst een vers exemplaar op mijn pad. Goddelijk! Een orgasme is er niets bij. Eerst zag ik haar hangen, de Koningin. Vervolgens kozen we haar uit en werd het vruchtvlees met een kapmes tevoorschijn gehaald en aan ons getoond. En toen … smullen! Als een roofdier die een prooi heeft gevangen en haar vervolgens gaat verorberen. Het vruchtvlees is nootachtig, zacht van smaak en is zo bijzonder. Je houdt ervan of je haat het, het een beetje waarderen is niet mogelijk.

Snert … you love it or you hate it

Vandaag staat in het teken van het snert koken. Snert koken is een ritueel, daar trek "je de tijd voor uit. Meteen na het opstaan en het eten van een snee brood begint de uitgebreide voorbereiding. Eigenlijk moet ik al een stap terug in de tijd gaan. Bij de planning van de wekelijkse boodschappen is het "snertkookplan" al een belangrijk onderdeel. Omdat ik het zo weinig kook surf ik voor de tijd het internet nog even over om alle ingredixebnten op een rijtje te krijgen. Dan op naar de biologische slager voor een verantwoord stuk vlees en dito worst. Verder is het maar te hopen dan AH de knolselderij en spliterwten deze winter in huis heeft. De goden zijn ons goed gezind. Bij AH slaan we (twijfelend) twee zakken erwten in. Zal xe9xe9n wel voldoende zijn? Maar als het moment daar is dat de erwten in de bouillon verdronken moeten worden blijkt dat twee zakken waarschijnlijk een erg dikke soep teweeg zal brengen. Zoals aangegeven begint de voorbereiding meteen na het ontbijt. De knolselderij, winterwortel, prei en selderie komen tevoorschijn. De eerste twee genoemde groenten worden in kleine blokjes gesneden, de prei in ringetjes en tenslotte de selderie in kleine stukjes. Al met al een heel werkje. Als de hamschijf uren in de slowcooker heeft geprutteld en de bouillon een feit is gaan de kleine stukjes knolselderij, wortel en prei erbij. Langzaamaan (het zit in een slowcooker) wordt de boel aan de kook gebracht en als na enige uren de boel gaar is en de staafmixer het tot een homogeen geheel heeft gepureerd kan de biologische runderrookworst en selderie erbij. Nog even doorpruttelen en smullen maar!!!!

ontdekken of twitter interessant is

Wie schrijft die blijft

Mijn trouwe lezers genieten (dat hoop ik althans) al jaren van mijn schrijverijen. Sinds kort is mijn publiek uitgebreid naar een breed beleezen website. Ik heb me aangemeld om (in eerste instantie) xe9xe9n keer per maand voor de website van Banger Sisters (wie kent ze niet) te schrijven. De site wordt met verhalen gevuld door vrouwen die uit hetzelfde hout zijn gesneden, de verhalen zijn divers maar reuze interessant. Ik heb dit weekend mijn eerste werk afgeleverd en wacht met spanning op publicatie! De link is: www.bangersisters.nl

Halal – dat bepaal ik zelf (2)

Kennelijk ben ik niet de enige in NL die niet verplicht wil zijn om halal-voedsel tot me te nemen. Een bekend ochtendblad (die van de goede horoscopen!) heeft de mening van NL gepeild en ruim 80% van de medelanders wil zelf bepalen of ze halal eten of niet. Daarbij maakte iemand de vergelijking halal-slachten versus kistkalveren en batterij-kippen. Vond ik een nadenker, ik keur beide methodes af en kies daarom altijd biologisch of scharrelvlees. Als we al vlees eten, want maximaaal 3 x per week nemen we een stukje vlees, de rest van de week is het vis of vegetarisch. Om dan nog een stapje verder te gaan: om de overbevissing een halt toe te roepen is het eigenlijk alleen nog maar verantwoord om vissoorten te consumeren die nog in voldoende mate aanwezig zijn. Op deze site http://www.oneworld.nl/index.php?articleId=12468&page=2 kun je er e.e.a. over lezen. Je wilt toch niet op je geweten hebben dat jij de laatste tonijn verorberd …..

Halal dat bepaal ik zelf!

Deze week ontdekt (met dank aan een actualiteitenprogramma op TV) dat we zonder dat we het weten halal-proof kaas eten. Je moet moeite doen om er aan te ontkomen want (bijna) alle kaasproducenten produceren het op deze manier vanwege de export. En waar staan wij dan als nederlandse kaaskoppen? Het item werd vergezeld van misselijkmakende beelden van koeien die de strot door gesneden werden … de manier van allah, van halal. Je zou vlees bijna laten staan. Maar goed daarin heb je nog een keuze, wel of niet halal, maar bij kaas wordt je bijna verplicht en ik bepaal zelf wel of ik halal vreet of niet! Ik zeg boycotten die producenten en op naar de lokale kaasboer!

Disclaimer | Privacy & Cookie | Copyright notice | Voorwaarden | Melding maken

©2003 - 2012 Weblog.nl is onderdeel van Sanoma Media Netherlands groep.